كلمهء 16 سپاس ما از ستايشِ پروردگار خود ناتوانيم و چگونه توانا باشيم كه قدرِ ناچيزى از سپاس آفريدگارمان را ادا كنيم ؛ چرا كه او ما را به راه راست هدايت فرمود و پا به پا در راه و روش استوارمان به پيش برد . و عشق‌مان را در خاندان پيامبرش صلى الله عليه و آله قرار داد ، آن‌گاه كه هواها و ميل‌ها گونه‌گون گشتند . فكرمان را در مسير آنان نشانيد ، زمانى كه در انديشه‌ها اضطراب افتاد . ولايت و دوستىمان را براى آنان نهاد ، آن‌گاه كه دوستىها پاره پاره گشتند . دعا و خواست ما را به مدد آنان برگزيد ، آن زمان كه در دعاها تفرقه افتاد . ژرفاى درون ما را به جريان عشقِ آنان آباد كرد و دل‌ها و قالب‌هاىمان را به سوى قبلهء فرمانبرى از آنان دگرگون ساخت و روىمان را به سوى آنان قرار داد تا آن‌كه هدايت‌شان را راه و روش خود و مذهب‌شان را نردبانى براى رسيدن به اهداف عاليه و معراج‌مان برگزيديم و دوستىشان را درمان درد لغزش‌هاىمان برگرفتيم ، آن‌گاه كه هر گروهى درمانى گزيدند و به دوستىشان تصريح كرديم ، زمانى كه ديگران گردن برافراشته ، رگ گردن قوى كردند ؛ كه آن بزرگواران سرمايه و سامان ما و ذخيرهء جاودان براى معادمان هستند . و آنان بزرگان دين و دنياىمان و شفيعان ما ميان ديگر شفيعانند و ما با تقرّب به حقّ به آنان ولايت يافته ، از دشمنان‌شان بيزارى مىجوييم . سپاس خداى را كه بدين راه هدايت‌مان فرمود و اگر خدا ما را هدايت نمىكرد ما هدايت نمىيافتيم .